এনেকৈয়ে যায় নে সময়

ক’ৰবাত হেৰাই গ’ল
আমাৰ বাখৰুৱা দিন
বকুলৰ তলত নেওতা আওঁৰোৱা
পাপৰি কোমল ল’ৰালি

সময় এনেকৈয়ে যায় নে
ফুলাম দিনৰ মুগ্ধ সোঁৱৰণত
কঁপি উঠে বুকু
খহি পৰে সজল মুখৰ ছায়া

চকুৰ পচাৰতে
হেৰাই যায় সময়
আপোন মানুহ

আইনাৰ সন্মুখত ৰৈ
নিজলৈ থৰ লাগি চাই
কিবা উদং উদং লাগে

জনা নাছিলো
শূন্যতা এনেকৈয়ো আহে

বুকুত জাগি উঠে
আকুল হাবিয়াস
সোঁৱৰণত উপচি পৰে
গাল-মুখ
আৰু বুকুৰ উদং উপত্যকা

জনা নাছিলো
শূন্যতা এনেকৈও আহে!

❧ | অধিক কবিতা:

• মানুহ কৰিবলৈ
• শব্দৰ ৰ’দ
• পিতাই
• আঘোণৰ লেণ্ডস্কেপ
• মেঘমুক্ত আকাশ

এই লেখকৰ অধিক লেখা পঢ়ক

উৎপল বৰকটকী

সকলো লেখা চাওক →

Follow Nilacharai on Facebook

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক