কাঁকোলি ভাত

আইৰ কাউলি ভৰি
গোলাপৰ মৰহা পাহি।
মানুহৰ জীয়া মঙহ,
তাৰ ওপৰতে মেলি
গুচাইছে নিজ দেহৰ ছাল ওকণি।

কাতৰ মাতে যদি কৰে কাকূতি—
“আই মোক কাঁচলিত নেমেলিবি
ৰ’দে পুৰিব, কেঁচাই গিলি থ’বি”,
তেতিয়া আয়ে কি ৰূপ ল’ব
মোক গোটে গোটে গিলিব বুলি?

❧ | অধিক কবিতা:

• মই আৰু মোৰ দেউতা
• হাঁহি
• সময়ে যেতিয়া কথা কয়
• যাওঁ বুলিও হাজাৰবাৰ
• খবৰদাৰ

এই লেখকৰ অধিক লেখা পঢ়ক

পংকজ গগৈ

সকলো লেখা চাওক →

Follow Nilacharai on Facebook

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক