আহিনৰ আবেলি

বালিচাপৰিত
তুমি কঁহুৱা হৈ হালি-জালি আছিলা
মুগ্ধ আহিনৰ জুৰ পৰা বতাহৰ পৰশত

নিমগ্ন হৈ আছিল আবেলি
পানীৰ সোঁতত উমলি থকা অস্তগামী সূৰ্য

ঋদ্ধ মলয়াৰ নিবিড় আলিংগন
ক’তেনো লুকাই থওঁ আলসুৱা সুখ
ৰৈ আছে আগচি বাট

তোমাক বিচাৰি সামৰিলো
অতবেলি বাট
আবৰি ৰাখিলো
দুচকুত হেঁপাহ নপলোৱা উলাহ

বাটে বাটে বতাহৰ অনেক কথা
সৌ তাত হেনো ৰৈ আছিল
বুকুত লৈ পলসুৱা মাটিৰ আপাহ

আহিনৰ আবেলি
তোমাৰ খোপাত বিচাৰি পাওঁ নেকি
সেই ‘আবেলি আবেলি গোন্ধ’!

(জানা, ইকাণে-সিকাণে শুনিলো
শুভ্ৰ কঁহুৱাৰ বুকুত হেনো
কঁপি উঠে ৰাজহংসৰ মাত।)

আৰু পঢ়ক

নৱকান্ত বৰুৱাৰ তিনিটা গীত

নৱকান্ত বৰুৱা

গীতৰ আঁৰৰ গদ্য: শৰতৰ শেৱালিৰ নতুন নিয়ৰে

ড° ভূপেন হাজৰিকা

কবিতাত শৰৎ

ড° আনন্দ বৰমুদৈ

আজি শৰতৰ পোহৰত

তপোবন মিশ্ৰ

মেঘমুক্ত আকাশ

মণ্টু মৰাণ

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক