তিৰোতাবোৰ

এইখিনি সময়তে তিৰোতাবোৰে নঙলা মাৰে
আৰু দুৱাৰৰ খিলি লগাই খিৰিকী খুলি দিয়ে

এইখিনি সময়তে তিৰোতাবোৰে ভোকবোৰ জুইত সেকে আৰু
ওৰণি পেলাই ভাতৰ কাঁহীবোৰ মজিয়াত মেলে

এইখিনি সময়তে জোনে পোহাৰ মেলে জোনাকীৰ
তিৰোতাবোৰে শলখা খুলি ওলাই আহিব নোৱাৰে দুৱাৰডলি গচকি

খিৰিকীবোৰ মনৰ দুৱাৰহে
মনৰ পৃথিৱী সবাতোকৈ ধুনীয়া
পানীৰ দাপোণত ৰঙামণিৰে সজোৱা

টান শব্দবোৰ জোঁটাবলৈ তিৰোতাবোৰে ভাল পায়
চেলেকা-চুবুৰীয়াকৈ লাগি ধৰা ৰংবোৰ বহলাব জনা
তিৰোতাবোৰে বুজে ঋতুৰ ফুলবোৰ এদিন ফুলিবই

অসম্ভৱ সুন্দৰ এই তিৰোতাবোৰক ফ্ৰিডা*ৰ ছবিবোৰত দেখোঁ
বিৰ্‌বিৰাই থকা মাতত মায়া এঞ্জেল’*ৰ শব্দবোৰ শুনো

অসম্ভৱ সুন্দৰ এই তিৰোতাবোৰ
যি ৰাতি এটাক কাতি কৰি থৈ হৈ পৰে দিনৰ পোহৰ
যি জানে ঋতুৰ ফুলবোৰ এদিন ফুলিবই;
আৰু সৰিবও

❧ | অধিক কবিতা:

• কবিতা এটা লিখি
• আইনা
• মৃত্যু
• গালিবৰ প্ৰতি
• আমি সকলো অকলশৰীয়া

এই লেখকৰ অধিক লেখা পঢ়ক

বৰ্ণালী বৰগোহাঁই

সকলো লেখা চাওক →

Follow Nilacharai on Facebook

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক