ৰূপান্তৰ

বৈ যায় নিৰৱধি সময়, সলনি হয় বছৰ
আয়ুস কমে, স্ফূৰ্তিহে নকমে জীৱনৰ
পৰিৱৰ্তনকামী ধৰাত তেনেই স্বাভাৱিক
পুৰণিক বিদায় আৰু নতুনক আদৰ।

ময়াপী জীৱন ৰহস্যময় সাঁথৰ
লক্ষ্য অনেক, বাট ধূসৰ ধূসৰ
সাপ-জখলাৰ খেল উত্থান-পতনৰ
সীমাহীন অনুভৱ দুদিনীয়া জীৱনৰ।

অবিৰত যাত্ৰা— সময়ৰ গোপন বাগৰ
সাক্ষী হওঁ আমি অলেখ ৰূপান্তৰৰ
বিদায় বেলাত ভ্ৰম ভাঙে অহংকাৰৰ
শলিতা নুমাব এদিন, দেহাবোৰ হ’বই নিথৰ।

❧ | অধিক কবিতা:

• ফাগুন
• মানুহ কৰিবলৈ
• শব্দৰ ৰ’দ
• মেঘমুক্ত আকাশ
• জীৱনানন্দ

এই লেখকৰ অধিক লেখা পঢ়ক

টোলন তছা

সকলো লেখা চাওক →

Follow Nilacharai on Facebook

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক