নীলা চৰাই | অসমীয়া সাহিত্য, বাৰ্তা, আলোচনা

অসমীয়া সাহিত্য, বাৰ্তা আৰু আলোচনা

যেতিয়া
নাচনিৰ খোপাত উমলি থকা আবেলিৰ বেলি
পথাৰৰ দীঘল বঁকিয়াইদি যায়
ঢোলৰ চাপৰত আঁহতৰ পাত কঁপে।
জিৰ্‌ জিৰ্‌ মলয়াৰ কোমল পৰশত
বাঁহৰ শুকান পাত সৰে।
ব’হাগ ফুলিছে নাচনীৰ বুকুত…

গৰকাত সঘন ভৰ
নাচে নাচনী-জৰী,
তাঁতশালত অংকিত সপোন
দোৰপতিৰ সঘন চাবত।

ব’হাগ আহে
গাঁৱৰ আকাশে-বতাহে,
হুঁচৰি-নামত কঁপি উঠে গঞাৰ চোতাল।

আজি
উলটি চাওঁ—
সেই গাঁও
সেই পথাৰ
সেই চোতাল
সেই তাঁতশাল
সেই ব’হাগ…

কেতিয়াবা
ক’ৰবাত
কোনোবাখিনিত
কিয় জানো
উদং উদং লাগে
সেমেকা সেমেকা লাগে
ব’হাগৰ এই আকাশ…

❧ | ব’হাগৰ অধিক কবিতা:

এই লেখকৰ অধিক লেখা পঢ়ক

HeadSir Assamese Spellcheck

HeadSir

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক

আপুনি হয়তো ভাল পাব:

তিৰোতাবোৰ

তিৰোতাবোৰ

দেউতা

দেউতা