দিনটো অনাই বনাই ঘূৰি ফুৰাৰ বাবে মাকে দুটামান চুলিজোঁকৰা আৰু ঠাপৰ শোধোৱাৰ বাবে মনত বেজাৰ পাই চাংকি আমনজিমনকৈ আকৌ ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’ল। তাইৰ চকুত দেখ-নেদেখ চকুপানী। কি কৰোঁ, কি নকৰোঁ ভাবি তাই ঘৰৰ পৰা অলপ আঁতৰত থকা জুৰিটোৰ কাষ পালেগৈ। জুৰিটো অৱশ্যে খীণ। তাই জুৰিটোৰ পাৰতে শিল এছটাত বহি মূৰৰ চুলিবোৰত ওকণি খেপিয়াবলৈ ধৰিলে। তেলৰ স্পৰ্শবিহীন তাইৰ ৰুক্ষ চুলিত সংসাৰৰ জঁট! মাকে তাইৰ চুলি আঁচুৰি দিবলৈ মাতিলেই তাইৰ খং উঠি যায়। মাকে তাইৰ চুলিৰ জঁট ভাঙোতে মুখেৰে বকি বকি দিয়া ঠলামূৰিকেইটাতকৈয়ো চুলি ফণিয়াওঁতে পোৱা কষ্টৰ বাবে মাকক তাই পৰাপক্ষত মূৰটো চুবলৈকে নিদিয়ে।
কিমান সময় তাই তাত বহি আছিল জানো! হঠাতে পিছফালৰ পৰা কোনোবাই তাইক কাণৰ ওচৰত চিঞৰি দিয়াত তাই চক খাই উঠিল। ঘূৰি নোচোৱা হ’লেও তাই তাক চিনি পালেহেঁতেন!
ফুনু। তাইৰ বয়সৰে, তাইৰ দুঃসাহসী অভিযানবোৰৰ লগৰীয়া। চাংকিয়ে তালৈ ঘোপাকৈ চাই আনফালে মূৰ ঘূৰালে। ফুনুৱে দেখিলে, তাইৰ চম্পাফুলীয়া গাল দুখনত অলপ আগতে কন্দা চকুলোৰ জান-নেজান দাগ।
সি এইবাৰ তাইলৈ সোঁহাতখন আগবঢ়াই মুঠিটো খুলি দিলে। তাৰ হাতত দুপাহ সতেজ কৰৱী ফুল। চাংকিৰ ওঁঠত হাঁহিৰ কলি এটা ফুলি উঠিল।
তাই তাৰ পৰা এপাহ ফুল হাতত ল’লে। আনপাহ ফুল ফুনুৰ হাতত ৰ’ল। এইবাৰ দুয়োটাই নিজৰ ভাগৰ ফুলপাহৰ পাহিকেইটা খুলি মাজত থকা অকণমানি গুটিটো উলিয়াই হাতত লৈ সাৱধানেৰে নাকৰ গুৰিত হেঁচা মাৰি লগাই দিলে। লগোৱা হ’লত এইবাৰ দুয়োটাই এবাৰ ইটোৱে সিটোক চাই জুৰিৰ পানীত মুখকেইখন জুমি চালে।
কৰৱী ফুলৰ নাকফুল পিন্ধা মুখকেইখন পানী-দাপোণত চাই দুয়োটাই খিলখিলাই হাঁহি উঠিল। হাঁহি উঠিল যেন জুৰিটোৱেও, দূৰৰ পাহাৰটোৱেও!
HeadSir
অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি
এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক



