নৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতা: ওৱাজ ককাইৰ মছজিদ

ওৱাজ ককাইৰ মছজিদ ওৱাজ ককাইৰ মছজিদটো আছিল খেৰৰ নিমজকৈ লেপা ইকৰাৰ বেৰৰ মিনাৰ মাটিৰ ভেটি শুনিছিলো ওৱাজ ককায়ে একৈয়া বুটলি

Read more

নৱকান্ত বৰুৱাৰ তিনিটা গীত

জিলিৰ মাতে গভীৰ কৰে নিৰ্জনতা জিলিৰ মাতে গভীৰ কৰে নিৰ্জনতা, নির্জনতাই মনত পেলায় আইৰ কথা, আইৰ কথাই জ্বলায় মনত দীপৰ

Read more

নৱকান্ত বৰুৱাৰ এমুঠি কবিতা

“দিল্লী হনুজ দূৰ অস্ত্” দিল্লীৰ সন্ধান চলে কালে কালে, সভ্যতাৰ উত্থানে পতনে। তথাপি অধৰা সেই আত্মা নগৰীৰ। দিল্লী বহু দূৰ!

Read more

ধোঁৱাচাঙৰ গীত

নঙলাডাল খুলি ৰখা বহুবছৰ হ’ল আবেলিবোৰৰ আঁত হেৰুৱাই বাটৰুৱাজন আজিকালি নাহে, সময়ৰ ৰ’দত শুকাই থকা হেঁপাহবোৰ এতিয়া তেওঁৰ বাবে অবাস্তৱ!

Read more

কি অময়া সুৰ ঢালিলি

(সুধাকণ্ঠ ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ স্মৃতিত) অ’ মইনা, কেতিয়া আহিছিলি তই কোনেও নাজানিলে, অ’ মইনা, কি অময়া সুৰ ঢালিলি জগতে জানিলে,

Read more

গানৰ বিজ্ঞান

(ভূপেনদালৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি) পূৰঠ নিশাৰ গান ডুবি যায় গান ডুবি যায় দুচকুৰ অতল গভীৰতাত। পৃথিৱীৰ সমস্ত আত্মা চাপিকুছি আহে আহি ভিৰ

Read more

অৱচেতন

শেষ বুলিলেইতো সকলো শেষ নহয়, শেষৰ পিছতো সমাপ্তিলৈ ৰৈ থাকে অপেক্ষাৰ হাঁ‌চতিখনৰ দীঘ-বাণি। উকি মাৰি গুচি যায় প্ৰিয়জনৰ ৰেলখন, গছে-পাতে

Read more

আত্মকথা

উত্তৰ দিয়া তুমি মই যে ইমান সপোন দেখিছোঁ সেইবোৰ কি তোমাৰ বাস্তৱতাত হেৰুৱাই পেলাইছা? এতিয়া কি আৰু একোৱেই অৱশিষ্ট নাই?

Read more