নাহিবি বৰষুণ

[ চন্দ্ৰমা কলিতা ]

ভাগৰুৱা সন্ধিয়াটোত সদায় কিয় আহ
আপদীয়া বৰষুণ
জিৰজিৰ বতাহজাকক ছন্দহীন কৰি
কিয় জোৰ একেটি গীত গুণগুণ?

বিষণ্ণতাৰ হেঙুলীয়া আবেলিত
লয়লাস আঁচল মেলি নাহিবি
হেঁপাহবোৰেৰে ওমলো বুলি
অস্তাচলৰ ছাঁ-পোহৰৰ বেমেজালিত
তোলৈ ৰৈ নাথাকোঁ আজিকালি।

সেউজবুলীয়া সপোনবোৰ একোবাৰ আঁকি,
একোবাৰ মোহাৰি ৰং চোৱাৰে পৰা
ভালো নলগা হৈছে তোক
ক’লেতো নুবুজ,
সখি হৈ নাথাকিল তই নমোৱা আকাশখন মোৰ।

এতিয়া উদয়াচলৰ শেষ ৰংখিনিতো কিজানি চকু তোৰ
বিমোৰ প্রহৰৰ চিৰলগৰী চকুলোখিনি হৈ ব’বলৈ
নাহিবি বাৰে বাৰে
কাঁইটীয়া বৰষুণ…!

নীলা চৰাই . চেপ্তেম্বৰ ২০১২

আপোনাৰ আৰু ভাল লাগিব পাৰে:

সম্পাদক

editor@nilacharai.com

Leave a Reply

Be the First to Comment!

মন্তব্য দিয়ক:

wpDiscuz