বৈ আহে সোৱঁৰণী ফাগুনী

মূলঃ গুলজাৰ (এ’ক পুৰানা মউস’ম লউটা, য়াদ ভৰি পুর্বাঈ ভী)

এক পুৰণি ঋতু উভতি
এক পুৰণি ঋতু উভতি
বৈ আহে সোৱঁৰণী ফাগুনী,
এনেতো কমেই হয়
একাকী হৃদয়ত তেওঁ আহি ৰয়।।

স্মৃতিৰ বৰষুণত
স্মৃতিৰ বৰষুণত
যেতিয়া দুচকু সেমেকে,
আন্দোলিত অতীতৰ দিন
মন সুগন্ধিত হয়।
এনেতো কমেই হয়
একাকী হৃদয়ত তেওঁ আহি ৰয়।।

দুখন মুখ যেন উজলি উঠে
দুখন মুখ যেন উজলি উঠে
ধূসৰিত দাপোণত,
মোৰ স’তে লাগি অহা
এক সুগন্ধই তোমাৰ কথাকে কয়।
এনেতো কমেই হয়
একাকী হৃদয়ত তেওঁ আহি ৰয়।।

নীৰৱতাৰ আঁচলে চুই যায়,
নীৰৱতাৰ আঁচলে চুই যায়,
দি যায় মৌনতাৰ লয়,
মৌন ওঁঠেৰে মোৰ কথাকে শুনালো
তেওঁৰো শুনিলো কথা মৌন হৈ।
এনেতো কমেই হয়
একাকী হৃদয়ত তেওঁ আহি ৰয়।।

এক পুৰণি ঋতু উভতি
এক পুৰণি ঋতু উভতি
বৈ আহে সোৱঁৰণী ফাগুনী,
এনেতো কমেই হয়
একাকী হৃদয়ত তেওঁ আহি ৰয়।।

আপোনাৰ আৰু ভাল লাগিব পাৰে:

Leave a Reply

4 Comments on "বৈ আহে সোৱঁৰণী ফাগুনী"

মন্তব্য দিয়ক:

Sort by:   newest | oldest | most voted
মণিকা
Guest

গুলজাৰৰ মূল কবিতাটোৰ অৰ্থ বিকৃত হৈ পৰিছে অনুবাদটোত। শব্দবোৰৰ ব্যৱহাৰ সঠিক হোৱা নাই।

মণিকা
Guest
মানৱ মনৰ একধৰণৰ স্মৃতিকাৰতাৰ ব্যাখ্যাত উন্মুখ হৈ আছে এই কবিতাটি। ek puraanaa mausam lauTaa yaad bharii puravaa_ii bhii aisaa to kam hii hotaa hai vo bhii ho tanahaa_ii bhii এটা পুৰণি ঋতু উভতি আহিছে, লগতে স্মৃতি মুখৰিত এজাক বতাহ ।(ফাগুণী শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ উক্ত অনুবাদটোত সুন্দৰ হৈছে।) এই পুৰণি স্মৃতি ইমান মুখৰ যে তাৰ আগমনে নিঃসঙ্গতাকো নিঃশেষ কৰিব দিব পাৰে। সেয়ে, এনেকুৱা খুব কমেই হয় যেতিয়া স্মৃতি আৰু নিঃসংগতাৰ যেতিয়া সহাৱস্থান হয়। (vo bhi ho… বুলি দৰাচলতে স্মৃতিবোৰকহে personalise কৰা হৈছে। অনুবাদটোত “তেওঁ” শব্দটোৱে এটা বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি কৰিছে যেন লাগে।) পিছৰ শাৰীটোত কবিয়ে এটা স্থিৰ সিদ্ধান্ত দিছে। পুৰণি ঋতুৰ সোঁৱৰণিয়ে কবিক… Read more »
wpDiscuz